قیچک
اساسأ جزء سازهای محلی ایرانی می باشد که بیشتر در نواحی شرقی معمول است. این ساز از
کاسه، دسته و سر تشکیل شده است. کاسه ساز به دو بخش مجزای تحتانی و
فوقانی تقسیم می گردد. قسمت تحتانی، کوچک و به شکل نیمکره است که بر
روی آن پوست کشیده میشود و روی پوست خرک قرار می گیرد؛ قسمت فوقانی
بزرگ تر است و مانند چتری روی قسمت تحتانی قرار دارد. هر دو قسمت با
ایجاد حفره ای در جلو یا بین ان ها به وسیله ی منحنی از عقب اتصال
دارند. سطح جلویی قسمت فوقانی جز در ناحیه وسط به صورت دو شکاف پهن باز
است. دسته ساز تقریبأ در نصف طول خود روی کاسه قرار می گیرد و فاقد
دستان می باشد. قسمت بالای دسته به جعبه گوشی ها متصل گردیده است. این
جعبه، دارای چهار گوشی است که هر جفت آن در یک طرف جعبه قرار دارند.
آرشه قیچک، در نوع محلی آن شبیه به آرشه کمانچه است ولی امروزه در شهر
از آرشه ویولن استفاده می شود. در پشت این ساز دو تسمه وجود وجود دارد
که یکی روی شانه نوازنده قرار می گیرد و دیگری به کمر بسته می شود تا
ساز تقریبأ اویزان به نوازنده باشد
<<<
|
|
